Ποπ πίξελ

Είμαι μια κουκίδα σε έναν επίπεδο χάρτη που αέναα αναβοσβήνει. Ένα κολλημένο πίξελ είμαι, σε ένα φτηνό - μα γρήγορο - πάνελ που πολεμάει μια Πράσινη Ειρήνη του κέρδους. Κι αν και στερούμαι τον απαραίτητο οπίσθιο φωτισμό που μου αρμόζει, το ξέρω βαθιά μέσα μου πως είμαι ικανό για όλα τα χρώματα (χωρίς dithering). Αλλά δεν έχει σημασία - γιατί κανείς δεν θα το προσέξει στην κάτω αριστερή ακρούλα που μ' έχουν στιχίσει.
Δεν είμαι τα χρώματα που θέλετε να δείτε και ας με έχετε καλιμπράρει ανάλογα. Είμαι ένα ποπ πίξελ.

Τίποτα δεν μας αγγίζει όσο το φιλί της σιωπής

Θυμοσοφούν παστρικά τα γιατρικά για την προετοιμασία μιας -κατά το μέτρον του δυνατού- ανέξοδης κηδείας. Ανέπαφης από μονοπυρώσεις, αταίριαστης και απροσάρμοστης, άκυρης από συμπτώσεις, διώκεται κατά μήκος ενός εξωμβληματικού σχεδίου. Στόχο έχει μόνο την αποστασιοποίηση από τα εδώθε οπτικά κύματα.

Εκείνα που ακροβατούν - με τον μηδέν στον κατακόρυφο άξονα.

Νιώσε την σιωπή μιας δύστροπης έχιδνας και παραλλήλισε την με την φυγόκεντρο μιας ανελαστικής φύγης. Και μέσα σε όλα, και πάνω από αυτά, να θυμάσαι: Υπάρχουμε σαν τη συγκεντρωμένη σκόνη στις γωνιές των βρώμικων παραθύρων που ψεύτικα και αναίτια μα πάντα φευγαλέα, αντιφεγγίζουν την αυγή.

Λογικοκαυσόξυλα για ενoχοπροσάναμμα

Χίρχιλες εκπτώσεις ανεφάρμοστων μιασμάτων
και ξεραϊλας πανομοιότυπης εμφατικά δίχως λέξεις
διενεργούν αμφίσημες εύγλωτες μυρηκάσεις
διασκορπίζωντας ανηλεώς κλάστερς ξάστερης
άσπιλης, αμόλυντης, ασίγαστης ηθικοφρένειας.

Στροκάρω τις λέξεις στη μέση με ηχηρό πλατάγιασμα της γλώσσας
φρενάροντας απότομα στα χιαστή δίφθογγα που διακυβεύουν την ευμάρεια,
μιας ώσσας της γλώσσας και στα φαντεζί λουλόυδια που κρύβουν
τόσο πρόστυχα από κάτω τους το ίδιο τους το χώμα.

Γύρη απ' την ομήγυρη στην καθολική σύναξη των απόμαχων
μονίμως ατάλαντων απαίδευτων στην γλώσσα και στους ήχους
που παράγουν οι λέξεις όταν βρουν τον σωστό ρυθμό και χορέψουν
μεταξύ τους κάτω από χρώματα νοηματικής συγχισης.

Τραυλίζω επαινόντας τα υποκείμενα που φανερώθηκαν σε μια
αόριστη πρόταση χωρίς προθέσεις, δεχόμενη επιθέσεις,
εξ ορισμού πέφτωντας σε αντιφάσεις που ορίζουν οι αντιθέσεις
σαν μια καλογυαλισμένη γυάλα που δεν έχει νερό
παρά μόνο ψάρια.

Έκτοτε διαμένω πυρομανής, φόκο βάζοντας στην φόρμα και στους Τέκτονες
της Λογικής, της Σειράς, της Τάξεως, της εντιμότητας του σύμπαντος,
στον Ισημερινό μιας ανεστραμμένης γεωφυσικής, στον τουρλωτό τρούλο
μιας ανέφικτης θρησκείας. Πυρ.

Μεταμεσονύκτιο Έγκελ-φαλλικό κακάδι

Τεθλιμμένοι Καίκτυπες, λυμώνουν στα παρεξής έκεια. Διασταυρώνουν τα φινιριστά ρύγχη τους σε παγιωμένες κρις κρος αναμοχλεύσεις. Νοστιμίζουν τις φθονερές δίφθογγες επάλξεις των. Διαμένουν απυρόβλητοι, βιβλιοκρατούμενοι σα σύζευγοι, μονοετείς και φραστικά ανέντιμοι της γης πιλότοι. Δεν θα κτυπήσει πένθιμα η πόρτα της αυγής ως υποσχέθην. Μόνο θα στέκουν στις παρυφές μιας σκιάς, ανέκφραστοι, ασάλευτοι κι ανεπιτήδευτοι - σιωπηλοί λαπαροσκόποι μιας ανέντιμής διπλοτονιζούμενης κακεντρέχειας.

Η μορφή μου

Στην Σκιοχώρα θα με γνωρίσετε σαν την πιο παχιά σκιά. Σαν το μαύρο στο γκρι ενός απέραντου σύμπαντος. Δεν θυμάσαι, που ήμαστε φίλοι; Είμαι του φωτός η ουρά - η αύρα μιας παρένθεσης και ο σπασμένος καθρέφτης που κοίταξε {για λίγο} με αναίδεια την αλήθεια. Δεν διαχωρίζομαι από όρια και χρίζομαι αυτομάτως ο καπνός που ξέφυγε {για λίγο} από τη Λέσχη με τα Αίσχη.