Ο Μέγας Υπερσονικός

Είναι τα ονείρατα παράδοξες οντότητες: σα μια επίφαση της πραγματικότητας αναδρούν στο firmware λογισμικό του μπριζομένου μας DNA. Σώσμα από κιτρικό οξύ και γεωλάσπη ταλανίζει την χολή μου, ενώ τα μάτια σφαλιστά ως εκεί που δεν πέρνουν παλινδρομούν σε αγχωμένο REM ρυθμό. Στα σκοτάδια και στις θυμωνιές του δάσους, του φανταστικού που φτιάχνεται μόνο από ονειρόσμιγμα, είδα μια μορφή αλλόκοτη. Και με πλησίασε από τις σκιές και με στόμα μισάνοιχτο και βλέμμα απολύτως πράο μου αποκρίθηκε: "Έλμεν τα έωτα των ότριων τα μάργιαλα εις νύξιν αμάρανθου τε σέσκουλουν στην βραδύπιοτην την κρίθα."

Αλλότριων έπη μάχεσθαι

Άει σκόνης όχλων κεροσφόρων,
λακίζειν πάρρεσθαι έτη επί ετών {επί ετών των}
Ρέμβος ατελέσφορος σωρών σωρεία
και πάροδος ελπίδος, τέχνης ανομβρία

Τειχών η τύχη αβέβαιη
Χρήζουσα ζώση - μάρμαρου επιλυκκίδας
Στενόν, στενότατον αρμόριον οικνήδας

Λέκτωρος μώρος πάσει θνήσκου γίγνεσθαι
Σύβδηλλης απροσπέλαστης τα αίτια αμβλύνεσθαι

Όχι των όσων έσωσον
'Οχι των εν ταφιάσθέντων
Μα των δειλών την άδολη καρδίαν..

Mακάρια, των ημιονιγών τα ζύγια

Αμφίσταμαι στων αίνιων τη ζώση, προκύωται τε άλλιων αμβλώσει
Εις μάτην δήθεν έρρεσθαι τε Λιώρρειων τη φάρα
Δι' όκων ρει όνεσθαι εις έτη τετρακόσσια

Καίριον γάμμα Ελληνικόν, αλλότριων δήω έλλειπων
Ας έχουσιν τέρψιν οι τέλωνες σε όσα αυτοί ζητώσιν (δις)

Μακαρίζεσθαι ώτα - Αναγκαλίωση πρώτα
Εις άρριων αμβλύνουσι σε τέρρει μέρη Ιώτα

Τεκμαρτόν ουν το γίγνεσθαι, ενάερον το Λώττι
Απύθμενο, βάθος, μερικών, χιλίων, δέκαπόδων...

Αιών αρχών έρεσθαι

Εν άτι ες κεροσφόρο γίνεσθαι, εν μέσω σεψαλλίδας. Εις μάκρους στέσσοι φέρεσθαι αλλέως αρεσθέται. Των Αίνιων τα κύμματα εις βάθος και εις ύψος, συμφέρων δε αγίγνεσθαι εν είδει γυροσκόπου. Εις εκ ενός και λέμεισθων στα λέμεινκαν της μοίρας, ανχείαν χρεί ευάερον και δώκει Πεγλιανίδος . §