Αμφίσταμαι στων αίνιων τη ζώση, προκύωται τε άλλιων αμβλώσει
Εις μάτην δήθεν έρρεσθαι τε Λιώρρειων τη φάρα
Δι' όκων ρει όνεσθαι εις έτη τετρακόσσια
Καίριον γάμμα Ελληνικόν, αλλότριων δήω έλλειπων
Ας έχουσιν τέρψιν οι τέλωνες σε όσα αυτοί ζητώσιν (δις)
Μακαρίζεσθαι ώτα - Αναγκαλίωση πρώτα
Εις άρριων αμβλύνουσι σε τέρρει μέρη Ιώτα
Τεκμαρτόν ουν το γίγνεσθαι, ενάερον το Λώττι
Απύθμενο, βάθος, μερικών, χιλίων, δέκαπόδων...
Φετιχιστική απόσχιση απωλεσμένων άρτιφακτς μιας εικονικής πραγματικότητας, έρχονται σε άμεση εννοιολογική αντιδιαστολή με την πτητική μας έξη. Διασκορπισμένα ρινίσματα πλίθινης ηθικής που αποσπασματικά εγκαθιδρούν την όση, φαφλατίζουν αέναα το γοερό μας παρόν. Μέσα σε μια ρομβοειδή πισίνα αίμα και θειάφι ανακατεύονται σε ένα αποκρουστικό γαρνίρισμα τρόμου.
Ατροφικά λιμαίνοντας το οπιόσπορο της ευμάρειας, διακτινίζονται τούφες τούφες οι ελπίδες κορεσμού της απώλειας. Άνθρωποι πιο δίπλα -παντού ανθρωπίλα και οστοσαρκώματα- να αναπνέουν από ανελαστικά βράγχια με την χθεσινή αναπνοή τους. Στείρες φορφολώδεις κατρίνες αναταράσσουν την ανίερη ισορροπία της φύσης ενώ από πολύ μακρυά {κοίτα!} ο ορίζοντας μεταλλάσσει τα χρώματα του με ένα ξαφνικό σιφτ στον χρωματικό κύκλο και κάνει την ίριδα μου να αλλάξει όγκο και δομή.
Χωρίς περαιτέρω προειδοποίηση η κυκλοδομή των ανοσιουργημάτων αποσπάται με βία και ενισχύει τον μοχλό της λογικής μου που αναμοχλεύει με περίσσια ευκολία τον τιτάνιο βράχο της. Στέκω ασυμμέτοχος, εικονικά διακείμενος, απρόσιτα αόρατος, λεκτικά ελλειπής σε μία ανόσια σύμπραξη σκοταδιού και φωτός στην στιγμή ανάμεσα στην αστραπή και την σκιά της.
Απρόθυμα στην αρχή, διακατέχομαι από απανωτούς κυκλοθυμικούς αναδραματισμούς, συνέπεια της σύνθλιψης της σφαιρικής δομής του υπερπλανητικού μου σύμπαντος. Τιράζ αγκομαχητών - Ράστερ δηθενισμού σε μια φάσιον-βίκτιμ προσέγγιση στα κοινωνικά υποθέ(μα)τα.
Σχετικά με τον αντικειμενοστραφή ισολογισμό της εξαπτέρωσης:
Κάποτε μάζευα τυροπιτόσκονες στης σοσοράδας το ικρύωμα, με μία ανώφελη λουφοκηδεία περονόσπορου έλουζα την επί χρήμασσοι τυμβονυμία μου. Λικνιζόμενος στο έσαστραι, ραβουλιάζω την ανία μενικοίζοντας τα σπάργανα των. Ρόγχοι ρηχοί και ήχοι χειλικοί που ασημοσκονίζουν το εράνιον, δραπετεύουν λαίμαργα πισινίζοντας λιάκατα στα αγράμπελα. Ρούθουνας της νιότης μου, λουναπάρκ κυράσφερου το ριόνι της κιότας από το περιπτέρι του άσπερου. Σαγανάκι μαρινάτο μανιτάρι στο παρκάκι της εμβληματικής απουσίας για το τεχνολογικό αστεοκαφάκιασμα. Κράμπελ στρικιότης πριονωτής φιοδερδικής απύθμενης λεβεντόδενδρης και σιαβανιμένης λιλιπούπολης. Έσασθαι στα ερμάρια της απόκοτης λογιβριδικής μας.
Συστηματική προοδευτική απόπλεξη οριζόντια σκαναρισμένων πιξελωτών γραμμών σε ένα αέναο κύμα σάρωσης τηλεοπτικών σημάτων. Αφρώδης οίνος μπαμπαλίζει στα κολωνάτα ποτήρια μας, τοξικώνει τις αισθήσεις και η λογοδιάρροια πήρε πάλι μορφή μομφής. Χρησιμοποιημένες σύριγγες με νερό και αέρα, ανακυκλωμένες και ανακατωμένες. Επιστημονική εξήγηση δεν υπάρχει, υπό το βάρος των απολύσεων, ο επαγγελματικός τομέας της ζωής μου διέρχεται άλλη μια κρίση.
