Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2006

Αιτία Πολέμου


Θηριώδεις εξάρσεις απάντηση στο σαμποτάζ αιματοχυσίων με διαμελισμένα πτώματα να διατυμπανίζουν την ζωική μας εξάρτηση. Αίμα και σπέρμα - θάνατος και ζωή, ανακατεύονται διαδραστικά σε μια ωκεάνια συνάφεια του οικοσυστήματος που μας απεμπολίζει με την ίδια ευκολία που μας ενστερνίζεται.
Ρημαγμένες, σαπισμένες, ξεσκισμένες περήφανες σημαίες με ξεθωριασμένα χρώματα και κοντάρια τίγκα στις εκδορές. Κάσους μπέλι στην πατριδογνωσία μας, σύνορα παντού, περιφραγμένες ιδέες και ακατάπαυστο μίσος για την αντίπερα όχθη. Θρησκείες και μυαλό κουκούτσι - ήθη, έθιμα και πατροπαράδοτοι χοροί διδάσκονται στα κατηχητικά ενδιάμεσα από σφαγές και καμένα τεμένη και εκκλησίες.
Φασιστικές απόψεις, υπεροψία χρώματος, ομαδοποίηση και κατηγοριοποίηση στα στενά πλαίσια των στερεότυπων. Πέραν όλων αυτών, κοινωνικός ρατσισμός στο συν άπειρο σε μια παρέλαση μηδενικής ανοχής στα πάντα έξω από τον εαυτό μας.
Κατακτητές, καταπατητές, θύματα, θύτες, σατράπηδες, μάρτυρες, νεκροί, ζωντανοί, άνθρωποι, κτήνη, ηγέτες, στρατιωτάκια, οβίδες, ελπίδες χαμένες στη σκόνη που κατακάθεται στο κεραμιδί μάγμα ξηραμένου αίματος - όλοι μας νικητές και χαμένοι στην τραμπάλα της ζωής και του θανάτου.

Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου 2006

Μια χημική ανεπάρκεια


Αρνητική σύζευξη σπερματοζωαρίων που εξέπνευσαν σε έναν μικρόκοσμο που συνήθισε τις απώλειες. Μια χημική ανεπάρκεια στις ετοιμοθάνατες κλειδώσεις μου έρπεται ακάθεκτη με ακόρεστη όρεξη για καταστροφή. Νευρικά κύτταρα, νευρικά υπομένουν την επικείμενη διαστροφή των αναίτιων αιτιάσεων μου.
Εγκεφαλικοί ρύποι σκοτίζουν τις σκέψεις μου, απολειφάδια πληροφοριοδόχων μιτοχονδρίων λογικής παρεισφρύουν με ώση στην απύθμενα πειθήνια κοσμοθεωρία μου. Σαν σε ανέτοιμα ρυμοτομημένη διασταύρωση, προτεραιοποιούνται οι λάθος φραστικές συνέχειες στην στοματική μου κοιλότητα.
Στέκομαι για λίγο - προσηνής από ιδέες - άδειος από λογική και αιτίες - σε ένα πλαστικό σύμπαν δομημένο από πολυουρεθάνιο, νεοπρένιο και σιλικόνη, ανίκανο να ανακυκλωθεί. Σβήνουν τα φώτα, σβήνει η φλόγα, σβήνουν και οι σκέψεις μέσα απ' τις λέξεις. Ξεθυμασμένες - ξεψυχισμένες - κενές από ουσία - ανόητες και σκόρπιες.

Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2006

Αρχέγονα νοσοκομειακά σοβατεπί


Ερημωμένοι κρυογονικοί θάλαμοι σε θηλυκή παράταξη στάζουν αμφεταμίνες περασμένων εποχών. Γλοιώδεις ανατομικά κρεββατάκια βρεφών με ανακατεμένα σκισμένα μπορντό σεντόνια φτύνουν αποπνικτικές μυρωδιές μπεταντίν ιώδιου. Μικροβιολογικά εργαστήρια με πεταμένες ολόγυρα λευκές ποδιές στιγματισμένες με ούρα ανάμεικτα με αίμα για καλλιέργεια. Συσπανσιόν σκουριασμένα ράντζα άδεια από ασθενείς και γεμάτα ασθένειες. Χειρουργεία με ανθρώπινα κοψίδια υπολείμματά βλέννας και μήτρας σε αλφαβητική σειρά δίπλα από το χειρουργικό κρεβάτι. Ολική αναισθησία στις νευρικές μας απολήξεις και υπόνοια λυτρώσεως στα σμπαραλιασμένα μας από βάλιουμ - μαντράξ - στεντόν - τριπτιζόλ νεύρα.

Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2006

Τα μπλουζ του Μάρκετινγκ


Άψυχα κουφάρια προηγούμενων ερευνών αγοράς κείτονται σε προχωρημένη σήψη στα συρτάρια των βοηθών πρότζεκτ μάνατζερ. Τα τρεντς και οι συνήθειες του μέσου αστού απομαγνητοφωνούνται σε άκομψες εξελόπιτες και πολύχρωμα πάουερπόϊντς.
Ομαδική σπαμ αλληλογραφία κατακλύζει τους σέρβερς και τα ενημερωτικά έσεμες δίνουν και παίρνουν - η επόμενη μεγάλη προσφορά διαδέχεται την άλλη με χειρουργική ακρίβεια. Διαφημιστικές καμπάνιες που βουλώνουν τα αυτιά από την φασαρία που επιχειρεί να κρύψει άτεχνα την κενότητα της καταναλωτικής μας συνήθειας. Καλογυμνασμένα πλαστικά στήθια σε αντιπαραβολή με το προϊόν, για να φάμε μάτια ψάρια.
Πυρετώδεις πολύωρες διαβουλεύσεις μέσα σε στενάχωρα μήτινγκ ρουμς για την επόμενη ενέργεια που θα μεγαλώσει τον κύκλο εργασιών. Ιδεές που γεννιούνται και πεθαίνουν στα στενά πλαίσια των εγκεφαλικών κυττάρων του μαρκετίστα που γυρεύει εις μάτην το νεξτ μπεστ θινγκ.
Καινούργια τρανζίσιονς στην παρουσίαση δεκάδων λογιστικών σλάϊντς, δίνουν μια μουλτιμίντια νότα στον κατακεραυνωμένο από την βαρεμάρα πελάτη που επιδίδεται σε συνεχόμενα μήτινγκς για την πολιτική που θα ακολουθήσει η επιχείρηση του τη νέα χρονιά.
Μέσα σ' όλα αυτά ο καταναλωτής, ας τον πούμε για λίγο άνθρωπο, στέκει αποχαυνωμένος σε μια σκουπιδόμαζα από ήχους και εικόνες που σαν σειρήνες προσπαθούν να τον απεμπολίσουν, να τον παρασύρουν στην τάδε ή στην δείνα προωθητική ενέργεια για δέκα δωρεάν επισκέψεις στο ινστιτούτο αδυνατίσματος "Το Ζώον".

Τρίτη 19 Δεκεμβρίου 2006

Μέρι Κρίστμας Έβριμπόντι


Τούτες τις μέρες λαμβάνω μέρος σιωπηλά στα εορταστικά χάπενινγκς που κατακλύζουν τις πόλεις. Είναι τούτη η γιορτή πιο καταναλωτική από κάθε άλλη και οι κατά τόπους αγορές σφύζουν από κόσμο που επιδίδεται σε μια ατέρμονη ασυδωσία δωροληψίας δώρων.
Αφουγκράζοντας για λίγο σε παγωμένη κίνηση την αιτίαση πίσω από τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα - γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε δηλαδή, οδηγούμαι ολοένα και πιο κοντά στο συμπέρασμα του αυτοματισμού των ενεργειών μας με βάση το πανταχού απών εορταστικό καλεντάρι.
Σημειώνοντας τα αποτελέσματα των ερευνών μου σε ένα κομμάτι ψηφιακό χαρτί, αφήνομαι να παρασυρθώ από το γιορτινό κλίμα. Με συνοδεία τις ντουντούκες, τα ανατολίτικα κρόταλα, τα φωτεινά μπιχλιμπίδια, τα σφαγιασμένα πριν την ώρα τους έλατα, τις νίον φάτνες και τους πλαστικούς τρεις μάγους με τα δώρα δρασκελίζουμε μία μία τις χρονιές μέχρι την επόμενη Πρωτοχρονιά που θα ακολουθήσει πειθήνια την προηγούμενη.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους :-P