Λάβα στα λάβαλαμπ έβαλα

Ναι ναι ναι και ναι. Ροζ μπορντούρες σε σκιερές αποχρώσεις εν τω μέσω της νυκτός. Σβήνε το λαμπτήρι, πάψε το φως, κλείσε τα σάπια αυτά υπόλευκα χρώματα και γείωσε τα μάτια στις φωτεινές κέρινες συμπυκνώσεις. Σε ένα παιχνίδι εντάσεων που αντανακλάται στο πρόσωπο σου που αντανακλά πίσω την απώλεια της θερμότητας και αναμοχλεύει κέρινα κορμιά, θύματα της βαρύτητας κι αυτά. Σίχαμα είναι, δεν είναι ωραίο - μου θυμίζει βιολογία γυμνασίου και βρώμικα παπούτσια από την βροχή που ποτίζει τις λάσπες. Σε απαγάγει και σε στέλνει σαν μια ωχρή μουσική που διαστρεβλώνει το κέκτημα τους.
Μείνε εκεί ή στάσου παράταιρος, σαν μια έκπτωση των λοιμώξεων που κατατρέχει τις αισθήσεις σου. Άναψε το φως και σήκω και φύγε από το δωμάτιο που σε καταθλίβει και βγες στον δρόμο και δες τον ουρανό που βρέχει και τους ανθρώπους που τρέχουν και τσαλαπατούνται βρεγμένοι, εδώ και κει - μπήκε ο χειμώνας, ώρα είναι να βγάλεις το λάβαλαμπ από την πρίζα.

Τέχνο Λόγια

Διαβολόσπερμα αναθεματισμένο που κονιορτοποιείς τις ηθικές ενός ανήθικου κόσμου. Στάσου μακρυά από την φυγόκεντρο δύναμη που απεμπολίζει τις αποτρόπαιες επάλξεις μου. Σιγουρέψου στην σκιά που αναμοχλεύει τις όξεις μου και ικανοποιήσου στην βόλη της ζέσης της καρδιάς μου. Γίνε μαζί μου ένα και σπάσε σαν σπυράκι το πύον της αλλαγής σου. Σύμφωνα με τον νόμο και τον ιδρώτα του, σε ορίζω όπως το λεξικό τις λέξεις του. Ήρθες να μ' αλλάξεις και σε αναδημιούργησα σε ένα τελείως proprietary σύστημα αρχείων που μόνο εγώ μπορώ να διαβάζω. Έγινα τα bad sectors στα σωθικά σου.

Heavy Metal Is The Law

"Συγνώμην, είσασθε οπαδός του Χέβυ Μέταλ;" με ρώτησε με ύφος Καιάδα εν αιθρία. Μα καλά, είναι δυνατόν αναρωτήθην με ύφος δήθεν τάχα να με προσομοιάζετε με τύπους ουτιδαινούς, με προσωπικότητες φέϊγ-βολάν, με μπαγιάτικα ιγμόρροια, με yesterday's news, με βρωμερούς ροκάδες, Σατανισταί και πιθανότατα gays; Και πολύ καλά κάνεις, διότι οι Judas Priest είναι φοβεροί, ειδικά το δεύτερο άλμπουμ τους.

Καλοκαιρινές διακοπές (για πάντα)!

Το φύσημα αέρα εκουλαντρίζει τα κυματάκια στην όχθη μιας παραλίας - ο ήλιος διαμορφώνει τις παραστάσεις μιας προοπτικής που χάσκει και η σκέψη περιπλανιέται πίσω και πέρα από ανάλαφρα πέπλα που σκεπάζουν για λίγο μια τετράγωνη λογική, ένα ρεαλιστικό απόπτυγμα σε μια δυνητική αλφαβητική απαρίθμηση των στοιχειωδών λέξεων που με τη σειρά τους στοιχειοθετούν το σύμπαν μας.
Σε λίγο η βροχή που θα φέρουν τα σύννεφα θα μας σκεπάσει για τα καλά. Είναι θαρρείς το μόνο σίγουρο μέσα στο καλοκαίρι. Συ μαζεύεις γρήγορα γρήγορα πετσέτες και ομπρέλες, τινάζεις την άμμο και με κοιτάς με βλέμμα όλο απορία στο τέλος των ιδανικών καλοκαιρινών μας διακοπών.

Για μια στιγμή

Για μια στιγμή μέσα στο χρόνο στέκομαι ασάλευτος, αταλάντευτος - δεν κάνω την χάρη στο "πάντα ρεί" και σκέφτουμαι: Ο χρόνος είναι χρήμα και ο Κρόνος είναι κρίμα.